positief

door Evita

In wezen is iedereen bijzonder. Maar toch, sommigen zijn toch NET iets bijzonderder dan de rest. Hier in Den Hoorn lopen genoeg bijzondere types rond in ieder geval. Dat is een wezenlijk verschil met de aanloop in de winkel in Schipluiden. Sowieso lopen daar minder mensen zomaar even naar binnen. En degenen DIE binnen lopen, die kennen onze winkel meestal al, dus dan weet je beiden al welk vlees je in de kuip hebt.
Maar hier in Den Hoorn is alles nog nieuw. Dagelijks lopen er allerlei soorten en maten dames binnen, jong en oud en alles wat daartussen zit. De 1 is aangenaam verrast, de ander diep teleurgesteld (“HEEEE het is allemaal HEEEEL anders! Heb je niet meer die en die broek van dat en dat merk??? Want die heb ik altijd en nou moet ik naar de stad. Nou je bent wel HEEL duur zeg! Waar is die andere mevrouw? Die had altijd wel die en die broek van dat en dat merk!” en dat dan met een nijdige blik en gebalde vuist in de lucht zeg maar… bedreigend bijna!). Dus ja, je moet best wel sterk in je WODEN sneakers staan om al die teleurstelling te verwerken, te pareren en zien om te buigen in iets positiefs!

Nu zijn Gels en ik van nature gelukkig nogal positief ingesteld dus we hebben menig negatief commentaar kunnen incasseren zonder meteen de deuren te willen sluiten in Den Hoorn. Er ZIJN wel momenten geweest dat het huilen ons nader stond dan het lachen, als het weer ZO hard waaide dat de vlaggenstokken van de muur af braken of dat het ZO hard regende, dat er de HELE dag echt NIEMAND naar de winkel kwam. Maar dat hebben we gelukkig gehad. Nu schijnt ook de zon, de deur staat lekker open en veel mensen weten ons inmiddels te vinden. Ook de bijzondere mensen dus. Zoals onze Toos (eigenlijk heet ze anders om privacy-redenen noem ik haar maar even Toos). Een bekende in de ‘wijk’. Komt dagelijks binnenstormen met verhalen over een overleden familielid, een daaruit voortvloeiende erfenis, een opsomming van het aantal paar schoenen dat ze in de kast heeft, al dan niet gedragen en zo ja, op welke gelegenheid dan en met wie ze daar was en dat ze zo’n leuke verjaardag heeft gehad, weliswaar zonder taart maar met een nieuwe jurk en of ik de foto’s even wil zien? Komt ze in de middag gewoon nog even langs!

Fascinerend vind ik het. Wat gaat er om in zo’n brein? In ieder geval niet zoiets als, ‘goh wat zouden de mensen van me denken, zitten ze wel op mij en mijn verhalen te wachten, kan ik dit of dat eigenlijk wel hardop zeggen in het openbaar en zijn hiervoor in een winkel überhaupt wel etiquette?’. Vragen die wij onszelf toch regelmatig stellen. Zo niet onze Toos. Doet, gaat en zegt gewoon wat ze wil. Hoewel het nogal ongegeneerd is, is het wel altijd heel positief. Alles is leuk en als het dat niet is dan gaan we het gauw ergens anders over hebben. En ondanks haar bijzondere verschijning en af en toe wat dominante aanwezigheid (op momenten dat je denkt; oh nee, niet NU Toos! Dan roept ze al vanaf buiten dat ze haar nieuwe blousje aan heeft en dat ze er zo blij mee is en dat haar zus er ook wel zo 1 wil maar dat die ver weg woont en maar 1 keer in de maand langskomt en hoe jammer ze dat dan vindt maar dat ze het heus wel begrijpt…. blablabla), is ze dus wel ALTIJD vrolijk! En vriendelijk en goed gemutst en ook heel dankbaar. En dus laat deze vreemde paradijsvogel je toch altijd weer met een glimlach achter. En dat is positief dus daar worden we blij van!

We worden ook heel blij van mensen blij maken. Met een leuke nieuwe set kleding, waarvan wellicht iets in de uitverkoop is, net nog in jouw maat! Dat ene korte broekje wat je nog nodig had voor de vakantie, dat stoere jurkje wat je al die tijd al wilde en die nu met 30% korting is, dat laatste paar WODEN sneakers die je op instagram zag, die mooie top van ArmedAngels voor maar € 39,90, helemaal ECO&FAIR… Fijn voor jou, fijn voor ons EN fijn voor alle paradijsvogels…. X