de mand en de val

door Evita

Ik dacht vandaag eens te beginnen met een meer Hippe-Engel gerelateerd onderwerp. Een bepaald item of een merk wat in onze winkels verkocht wordt, zoiets. In de categorie toffe items, geschikt voor al onze fans en klanten, een klassieker die je allemaal wilt hebben, een item wat perfect past in onze filosofie, het goede verhaal, functioneel, tijdloos en toch ook hip, in DIE categorie wil ik graag aan jullie voorstellen: De Mand.

Terwijl ik zoek naar een mooie afbeelding van de mand komt mijn vriendin K. de winkel inlopen. Ik zeg; Goh wat zit je haar mooi (ik zag er ook iets anders aan?)! Ze gooit haar lok opzij en ik word geconfronteerd met een flinke lap verband, met huidkleurig tape bevestigd op haar voorhoofd. Net als ik wil vragen, hoe dan??, schuift ze haar shirt opzij en zie een dikke vette korst op haar bovenarm en of het al niet erg genoeg is strekt ze haar been uit en zie ik een blauwe plek op haar scheen waar menig kickbokser jaloers op zou zijn. “Godsamme, wat heb je gedaan?!” riep ik vol ontsteltenis over het zien van zoveel leed. Nou, ja, ze ging met haar jongste zoon (6 jaar) op de step (zijzelf is 42) naar de speeltuin (oh, mijn vriendin is 42, moeder van 4 kinderen, fysiek en mentaal perfect in orde, dus dat je niet denkt, wat gek, op de step naar de speeltuin als je 42 bent) en ze ging echt lekker zei ze, op van dat super gladde, nieuwe zwarte asfalt, toen ze plots haar oudste zoon achter zich hoorde roepen (ik kom je inhalen!!!!), ze keek om, om in te schatten hoe dichtbij hij al was, en wilde net nog ff een keer keihard aanzetten, toen, als in een flits, van de 1 op de andere nanoseconde, ze met een daverende klap keihard met haar linkerschouder en schedel op het asfalt smakte. Nou de rest kun je invullen (bloed all over, zoons in paniek, met man naar spoedeisende hulp, niet gehecht, wel verbonden, nachten niet geslapen vanwege vermeende hersenschudding, grote zorgen over blijvende littekens en nog dagenlang in shock van de desastreuse valpartij), tot aan het moment, dat ze dus gehavend, maar enigszins geheeld naast mij stond in de winkel. Omdat ze achterom keek, gleed haar tas van haar schouder, zo in het wiel van de step, en toen de klap. De schuld van de tas!

“Dat je dat nog mee moet maken”, zei ik terwijl er opeens een schrikbeeld bij mij opdoemde van nog niet eens zo lang geleden… Vorig jaar haastte ik mij op de fiets naar huis, want mijn man had lekker gekookt en mijn bloedjes van zoons zaten met smart op hun moeder te wachten (die had beloofd 18:00 uur thuis te zijn, maar 18:05 pas de deur van de winkel sloot) dus om die 5 minuten in te halen zette ik mijn voeten stevig op de trappers en de blik op oneindig… en lette dus niet op De Mand die aan mijn stuur bungelde en gevaarlijk dicht bij de spaken kwam…. Juist toen ik in volle vaart over de Dorpstraat sjeesde geraakte mijn mand tussen mijn spaken en met een doffe klap van mijn fiets op de straatstenen vloog ik over mijn stuur ( en mand!) heen en landde loodrecht op mijn rechterknie. En kon mij met mijn handen gelukkig enigszins opvangen. Gegeneerd keek ik om me heen, de pijn verbijtend, of niemand mij gezien had, met branderige handpalmen en een kloppende knie sprong ik weer op mijn fiets om alsnog een poging te wagen de tijd in te halen. Niet gelukt natuurlijk. En omdat er uit mijn wonden weinig tot geen bloed stroomde kreeg ik van het thuisfront ook niet echt meelevende blikken toegeworpen toen ik, uiteindelijk dus 15 minuten ‘te laat’ binnen kwam vallen. Goed, bij lange na niet zo erg als wat mijn vriendin K. is overkomen, maar toch, het is wel in de categorie ‘gênante valpartijen’….

Dussss. En toch weer afgeweken he. Van het Hippe Engel thema. Tenminste, dat leek erop. Maaaar de valpartij, hoe jammer ook, werd dus eigenlijk (ja ook vanwege mijn haast en onoplettendheid!) veroorzaakt door het alom geprezen item, De Mand! Ik ga je een aantal redenen geven om deze fantastische mand toch aan te schaffen, voor je verjaardag te vragen, of jezelf en de wereld gewoon te gunnen, MAAR met een waarschuwing aldus; PAS OP als je De Mand aan je fietsstuur hangt!

In het kort kan ik je zeggen dat deze manden in Ghana worden gemaakt in opdracht van de G-lish foundation. Deze non-profit organisatie helpt vrouwen in Ghana door ze een goed betaalde eerlijke baan te bieden. De vrouwen maken van afval (waterzakjes) en gerecycled katoen, de mooiste creaties, zoals wanddecoratie en dus die toffe manden. De mand kost bij ons €95,- nagenoeg het hele bedrag komt ten goede aan de organisatie die ervoor zorgt dat het geld goed besteed wordt in Ghana.. Met het kopen van De Mand doe je dus niet alleen jezelf (want: een superhandig, mooi, praktisch en uniek item!) een plezier, maar ook de dames in Ghana. Wil je hier meer van zien/weten? Op deze website vind je het hele verhaal https://www.glishfoundation.org/

Goed, ik heb dus ook mijn gênante valpartij-verhaal met mijn vriendin K. gedeeld, want ja, gedeelde smart is halve smart. Ook zij schaamde zich kapot toen ze de smakker maakte en nu, met de pleister en de korst en de blauwe plek voelt ze zich ook nogal ongemakkelijk. Ook ik zie nog dagelijks het litteken op mijn knie. Maar hee, moet je kijken naar de vrouwen in Ghana, ondanks de hulp van G-lish is het nog steeds zwaar om als vrouw te (over)leven in West-Afrika, respect en bewondering voor de vrouwen die hun kwaliteit van leven willen verbeteren. Daarvoor promoot ik graag De Mand. Met het verhaal. En gênante anekdote. En met dank aan mijn vriendin K.!

Volgende keer prijs ik weer een ander Hip Item aan, vast weer met anekdote… al dan niet gênant. X!